Pobyt na oddziale

Oddział neonatologiczny jest miejscem szczególnym. Mawiamy, że nie trafia się tutaj bez powodu. Skoro tu jesteście, to znaczy, że dzieje się coś ważnego. Macie prawo czuć strach, bezsilność. Macie prawo być zdezorientowani. Chcemy Wam ułatwić przejście przez ten ważny etap życia Waszego Dziecka i Waszej Rodziny.

Jak odnaleźć się w nowej rzeczywistości?

Każdy oddział neonatologiczny i pediatryczny ma swoją specyfikę i rządzi się swoimi prawami. Można jednak opisać kilka reguł i porad, które pomogą Wam przetrwać najtrudniejsze momenty.

  1. Poznajcie rytm pracy oddziału:
    • kiedy jest obchód
    • kiedy są zmiany personelu
    • kiedy trzeba opuścić oddział, a kiedy najlepiej towarzyszyć Dziecku

Ułatwi Wam to planowanie dnia, odwiedzin i wszystkich ważnych spraw, jakie będą stawać na Waszej drodze

  1. Poznajcie najważniejsze osoby na oddziale:
  • lekarza prowadzącego
  • pozostałych lekarzy
  • położne, pielęgniarki
  • innych członków personelu

Zapiszcie ich nazwiska i imiona oraz najważniejsze numery kontaktowe – mogą się przydać, kiedy będziecie daleko lub nie będzie możliwości odwiedzin na oddziale.

  1. Nie bójcie się pytać!
  •  Macie prawo nie wiedzieć, być zdezorientowanymi.
  • Pytajcie o wszystko, co Was niepokoi, czego nie rozumiecie.
  • Pamiętajcie, że nie każda osoba na oddziale może udzielić potrzebnej Wam informacji:
    lekarz prowadzący udziela informacji o stanie zdrowia pacjenta, rokowaniach, planach leczenia

Pamiętajcie! Lekarz prowadzący najlepiej zna Wasze Dziecko, ale może zdarzyć się tak, że właśnie będzie miał trudną interwencję, rozmowę z innym rodzicem, zakończył ciężki dyżur, itp. Pytajcie, rozmawiajcie, ale też bądźcie uważni. Jeśli macie wątpliwości, czujecie, że w relacji z lekarzem coś Was niepokoi – nie bójcie się o tym mówić! Czasem warto umówić się na rozmowę, ustalając dokładną godzinę. Sprecyzujcie, czy codziennie, czy w innej częstotliwości.  Powiedzcie o swoich oczekiwaniach w tym zakresie i wypytajcie o możliwości. Dobra współpraca z lekarzem prowadzącym jest bardzo ważna dla całej Waszej Rodziny!

  • inni lekarze będą mogli udzielić tylko doraźnej informacji, jeśli chcecie się dowiedzieć o szczegóły dotyczące stanu zdrowia, kontaktujcie się z lekarzem prowadzącym (co aktualnie się dzieje, jaki jest stan dziecka, jakie są plany dotyczące leczenia, badań, konsultacji, itd.)
  • położne i pielęgniarki są z Waszym Dzieckiem przez cały czas, są zatem doskonałym źródłem informacji dotyczących jego zachowania, emocji, nastrojów, przekażą Wam również informacje na temat pielęgnacji, masy ciała, wzrostu i spożywania pokarmu; pytajcie, obserwujcie i uczcie się, podpatrując ich pracę, przyda Wam się to, gdy już samodzielnie będziecie musieli sobie poradzić w domu. 😊
  1. Zadbajcie o siebie!

Zdziwicie się, jak przeczytacie poniższe rady, ale po czasie przyznacie nam rację – znamy tę sytuację z obu stron – jako rodzice i jako personel oddziału, więc zaufajcie nam!

  • Sytuacja, w której się znaleźliście jest trudna, często ekstremalna, potrzebujecie teraz wsparcia, pomocy, zrozumienia.
  •  Pamiętajcie jednak, że Wasze Dziecko jest w najlepszym możliwym aktualnie dla niego miejscu – jest otoczone stałą profesjonalną opieką, zarówno lekarską, jak i pielęgniarską, przez 24 godziny na dobę każdego dnia, jego funkcje życiowe są pod stałą kontrolą i reakcja na każde zagrożenie będzie natychmiastowa – nie ma lepszej opieki! A zatem –  jeśli możecie – śpijcie spokojnie…
  • Nie bójcie się prosić o pomoc w najprostszych, codziennych sprawach – macie teraz nowe, trudne obowiązki. Częste, wielogodzinne wizyty w szpitalu powodują, że zaniedbujecie obowiązki domowe – dajcie sobie prawo do przyjęcia pomocy, dajcie sobie prawo do tego, że Wasz dom nie będzie idealnie czysty, a obiad będzie „gotowcem” ze sklepu.
  • Nie zapomnijcie o tym, że oprócz życia oddziałowego, macie też inne – własne, prywatne, zawodowe – że czeka na Was partner, starsze dzieci. Pomyślcie, jak chcecie i potrzebujecie teraz ułożyć sobie z nimi relacje. Pamiętajcie, że oni również przeżywają trudności związane z pobytem w szpitalu dziecka, brata czy siostry, a przede wszystkim z nieobecnością mamy! To szczególnie Wasze starsze dzieci potrzebują wytłumaczenia, szczerej rozmowy i wsparcia, aby nie poczuć się porzuconymi i niepotrzebnymi.
  • To będzie trudne, ale spróbujcie poinformować bliższą i dalszą rodzinę, szczególnie dziadków, o waszej aktualnej sytuacji, o swoich oczekiwaniach wobec nich. Mogą być i na pewno będą dla Was nieocenionym wsparciem, ale potrzebują od samego początku otwartego i szczerego komunikatu z Waszej strony. Pamiętajcie też cały czas, co jest tu i teraz dla Was najważniejsze – jeśli czujecie, nie chcecie albo nie macie siły mówić o swojej sytuacji, stanie zdrowia Waszego Dziecka lub po prostu nie macie potrzeby kontaktu – nie musicie – wyraźcie to jasno i wprost, nie bójcie się   reakcji innych, naprawdę macie teraz ważniejsze sprawy na głowie! Czasami potrzebujecie przecież wsparcia w najprostszych sprawach. Może trzeba Wam zrobić zakupy? Odebrać starsze dzieci z przedszkola, ugotować obiad? Mówcie jasno i wprost, czego potrzebujecie. Wasi bliscy będą mogli poczuć, że mogą Was realnie wesprzeć i nie będą tacy bezradni.
  • Może warto porozmawiać z kimś, kto jest w podobnej sytuacji? Poznajcie innych rodziców, wymieniajcie się doświadczeniami, nawiązujcie przyjaźnie, skorzystajcie z udziału w grupie wsparcia – to pomaga poczuć się zrozumianym.
  • Jeśli czujecie, że nic nie pomaga, jeśli macie poczucie przytłoczenia, ogarnia Was rozpacz, nie widzicie żadnego sensu w sytuacji, jaką aktualnie przeżywacie – czas chyba na spotkanie z psychologiem.

    To nie słabość, to sytuacja, w której potrzebujecie wsparcia osoby, która profesjonalnie się o Was zatroszczy.
    • W każdym szpitalu zatrudniony jest psycholog – poproście, aby się z Wami skontaktował
    • Może warto skorzystać z pomocy grupy wsparcia? Spotkacie tam innych rodziców oraz psychologa, wysłuchacie historii innych rodzin, będziecie mogli zadać   nurtujące Was pytania, opowiedzieć o swoich przeżyciach – poczujecie, że nie jesteś jedynymi takimi rodzicami na świecie, że są ludzie, którzy mogą Was zrozumieć!
    • Możecie skorzystać także z naszego wsparcia on-line, po uprzednim umówieniu się telefonicznym: +48 668 138 558


Skip to content